Nie zaczęło się od sceny. Ani od światła, ani od pierwszej próby. Zaczęło się od pytania: kto
tak naprawdę może wejść do teatru? I co znaczy „wejść” – fizycznie, sensorycznie,
emocjonalnie, bez lęku i bez wstydu.
Kiedy mówimy o dostępności w kulturze, zbyt często myślimy o dodatkach. O czymś, co da
się „dołożyć” na końcu: audiodeskrypcję, napisy, podjazd. Tymczasem w Teatrze ITAN
dostępność nie jest dodatkiem. Jest fundamentem.
Moja praca – praca osoby odpowiedzialnej za dostępność – zaczyna się zawsze wcześniej
niż próba generalna. Zaczyna się od rozmów. Od słuchania aktorów niewidomych i
niedowidzących, osób słabosłyszących, seniorów, widzów z doświadczeniem wykluczenia.
Dostępność w projektach Fundacji ITAN to proces, nie procedura. To ciągłe sprawdzanie,
czy rozwiązania techniczne idą w parze z dostępnością relacyjną.
W ramach projektu „Teatr. Akcja. Integracja” dostępność została zaplanowana od samego
początku – jako integralny element działań artystycznych, organizacyjnych i
komunikacyjnych.
Każdy z trzynastu spektakli realizowanych w ramach projektu był wydarzeniem
bezpłatnym i dostępnym. Audiodeskrypcja, PJM, materiały w ETR, Braille’u i tyflografiki
oraz realne wsparcie asystenckie stały się standardem.
Projekt został zrealizowany dzięki dofinansowaniu ze środków Województwa
Małopolskiego, w ramach konkursu „Kultura wrażliwa”, organizowanego przez Zarząd
Województwa Małopolskiego.
W Teatrze ITAN osoby z niepełnosprawnościami nie są adresatami działań – są ich
współtwórcami.
Zakupiony sprzęt, kompetencje zespołu i wypracowane standardy pozostają w zasobie
Fundacji ITAN i będą wykorzystywane w kolejnych projektach.
Anna Tarnopolska
koordynatorka dostępności Fundacji ITAN
