O teatrze
Teatr z misją
Artur Dziurman urodził się w 1964 roku w Krakowie. Absolwent Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie (1987). W latach 1987-89 aktor Teatru Bagatela, a od 1989 roku Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie.
Na dużym ekranie zadebiutował w 1987 roku rolą Jurka w melodramacie Rajski ptak Marka Nowickiego. W swoim dorobku ma role w filmach: Czas honoru (jako Schneider, komendant Pawiaka), Trzy minuty 21:37 (jako policjant), Ostatnia akcja (jako komendant), Generał Nil (jako pułkownik Józef Czaplicki), Rezerwat (jako Roman), Fala zbrodni (jako Magnus Dębski „King”), Zostać miss (jako Bruno), Dama Kameliowa (jako Gaston).
Popularność przyniosły mu także role w serialach telewizyjnych: Klan (gdzie gra Leszka Jakubowskiego, brata Krystyny Lubicz), Na dobre i na złe (Milecki, prawa ręka Sroki) i Ojciec Mateusz (jako Napierski).
Użyczał swojego głosu w Noc Muzeum 2 (Kahmunrah), Odlot (Alfa), Chihuahua z Beverly Hills (El Diablo), Gwiezdne wojny: Wojny klonów (Mace Windu), Harry Potter i Zakon Feniksa, Harry Potter i Czara Ognia, Harry Potter i Komnata Tajemnic (Lucjusz Malfoy), Fantastyczna Czwórka (Ben Grimm-Stwór). W RMF czytał powieści Towarzysze ONI, Kot Aleksandra, Klara Vertas. Znany z mistrzowskiej interpretacji czytanych audiobooków m.in. Ojca Chrzestnego, Opowiadań Marka Hłaski i cyklu powieści kryminalnych Agathy Christie.
Teatr ITAN działający przy fundacji o tej samej nazwie kontynuuje dorobek Stowarzyszenia Scena Moliere w Krakowie. W każdym ze swoich spektakli konsekwentnie przełamuje granice twórczości amatorskiej i możliwości osób niepełnosprawnych wzrokowo, doprowadzając do integracji profesjonalistów, amatorów, seniorów i młodzieży w niezwykłym miejscu spotkania, jakim jest teatr.
Artur Dziurman i grupa Scena Moliere od 3 lat prowadzą instytucje absolutnie wyjątkową – jedyny w Polsce profesjonalny teatr niewidomych. W tym czasie udało nam się stworzyć 6 multimedialnych spektakli z powodzeniem granych w całej Polsce, w które zaangażowaliśmy ponad 100 niewidomych i niedowidzących artystów.
Niepełnosprawni wzrokowo są wykluczeni z odbioru współczesnej kultury do bólu nastawionej na odbiór wzrokowy. Okazuje się jednak, że chcą, mogą i potrafią wyrażać siebie przy pomocy sztuki aktorskiej. A bariera niepełnosprawności nie przeszkadza w uprawianiu zawodu aktora tak bardzo jak mogłoby się to wydawać. Uprawianie go nierzadko jest jedynym działaniem zarobkowym niewidomych i niedowidzących artystów naszego zespołu. Dzięki naszym widzom utrzymujemy się głównie z wystawiania spektakli, możemy dzięki i temu pokryć również koszty miejsca pracy, produkcji i sprzedaży usług artystycznych.
Pełnemu zaangażowaniu się aktorów Sceny Moliere sprzyja kondensowanie sfery wizualnej spektaklu we fragmentach filmowych. Innymi słow, to, czego niewidzący nie są w stanie wyrazić ciałem, wyrażane jest filmem. Ten prosty, a jednocześnie niezwykle skuteczny i zwyczajnie ciekawy zabieg stosowany przez Dziurmana sprawia, że spektakle teatru ITAN tworzą dobrze złożoną całość, w której każdą scenę filmową uzasadnia teatralna.
Sama idea integracji zachęca zaś każdego, który zechce spotkać się z kimś zupełnie różnym od niego. Nie zawsze to spotkanie będzie proste, łatwe i przyjemne (jak z „Czarną Damą”), czasem trudne i refleksyjne (jak w „Promieniowaniu ojcostwa”) jednak zawsze nagradzające widzów otwartych i gotowych na ciekawe przeżycia.